Make your own free website on Tripod.com
November
Op zondag de 1e zijn Joost, Femke, Annemarieke en ik naar de Crystal Cascade watervallen gegaan en naderhand naar het strand bij Palm Cove. Helaas hebben we geen catamaran gehuurd, omdat er nauwelijks wind stond.
Maandag 2 november heb ik Femke en Annemarieke naar het vliegveld gebracht. Ze zijn met de Kerst in Melbourne waar ik ook zal zijn. Toeval?
Op donderdag de 5e was er vlak bij het hostel een Nederlands borreluurtje. Samen met Henk, Clemens en Renate zijn we daar naar toe geweest. Ik vond het het niet echt bijzonder. Op de frikandellen en de bitterballen na was het een gewone avond in een kroeg. Het etentje bij Henk op zondag de 8e was leuker. Henk had een fantastische rijsttafel geproduceerd. Fantastisch gegeten!
In de nacht van maandag 9 op dinsdag 10, ben ik met Deep Sea Divers Den naar Norman Reef gevaren om Coral Spawning te zien. Meer dan de helft van de mensen aan boord waren Japanners. Ik voelde me echt in Japan, maargoed maakt niet uit, maar ik had dus ook een Japanse buddy. In de bus naar de boot zag ik er kennelijk vrij capabel uit (ahum) dus ze vroeg gelijk al of ik met haar wilde duiken. Ik zeg:"Dasbestjoh". Nou dus nooit meer he! Tenzij ze fatsoenlijk Engels spreken (nog steeds geen Japanner ontmoet die dat kan trouwens). Voor het duiken bleek al dat ze de helft van de noodzakelijk handsignalen niet meer kende.
De eerste duik was ik als eerste van ons 2jen door mijn luchtvoorraad heen. Grote longen he! (of slechtere conditie) Ik denk eigenlijk dat het ook wel met formaat persoon te maken heeft, anyway (hoedanook) toen ik seinde "opstijgen" bleef zij vrolijk beneden rondzwemmen. Ik weer naar beneden, nog een keer seinen, nee hoor zei had nog genoeg lucht en bleef daar lekker. Lekkere buddy. (Het buddy systeem van duiken houd in dat je altijd bij elkaar blijft. Tsjonge jonge! Vrou.. eh Japanners! (Is de Kamikaze dan gewoon een doorsnee Japanner?)
Tijdens de tweede duik waren we elkaar kwijtgeraakt en ik ging haar zoeken. (Procedure: 1 minuut zoeken en daarna opstijgen en elkaar aan de oppervlakte ontmoeten) Ik had haar binnen een minuut gevonden, maar zij mij niet. (Huh, dat kan toch niet?) Nou, ik dacht van wel dus. Het stikte echt van de Japanners op de boot (compleet met camera's), maargoed, onderwater lijkt iedereen op elkaar. Ik zag mijn buddy weer nadat ik haar kwijt was geraakt, roze vinnen, paardestaart, ja, en een roze snorkel. Nou die had ze ook, ehh dacht ik. Niks aan de hand, verder duiken maar weer. Alhoewel ze wel een beetje vreemd reageerde toen ik haar flesdruk checkte...... Op de boot kwam mijn buddy naar me toe. (Zo druk was het dus, dat ik bij het aan boord gaan het nog niet eens echt in de gaten had.) Waarom was je na een minuut niet naar de oppervlakte gegaan? En ik:"Was ik je dan kwijt?"
De derde duik zijn we met een groep van vijf (4 Japanners en ik) het spawnen van het Coral gaan bekijken, die vrienden van haar zouden het wel even laten zien. Ik moet zeggen ik heb niet veel bijzonders gezien van Coral Spawning zelf, het nachtduiken op zich was wel leuk.
De reis naar en van Norman Reef was behoorlijk bumpy. Ik had geen fatsoenlijke lunch op die middag, dus zeeziekte stond om het hoekje te loeren. Normaal nooit last van, maar ik denk dat honger en vermoeidheid (van het vele werken) zeeziekte ook wel in de hand werken. Om 3:45 AM!!! lag ik bed. Beetje moe was ik wel..... van die Japanners.
De 15e ben ik aan de PADI Rescue Diver course begonnen bij Deep Sea Divers Den. Ontzettend leuke en nuttige course. Medic First Aid, duiker in paniek tot bedaren brengen, bewustloze duiker op de bodem van de zee naar boven brengen, kwijtgeraakte buddies zoeken, emergency management, noem maar op! Voordat we naar het Reef gingen ben ik nog naar Reef Teach gegaan. Paddy Colwell (een op John Cleese lijkend persoon) vertelt op een bijzondere manier over het ontstaan en het leven in het reef.
De rescue groep bestond uit een meisje uit Sydney, Julie, Norman (uit London) en twee Italiaanse jongens, Michael en Gerhard. Na een dag had iedereen een behoorlijk uitgesproken mening over Julie, en het geluk wilde dat ze mijn buddy was gedurende 4 dagen........ Maargoed, gelukkig was er ook nog gelegenheid tot vrij duiken tussendoor. Op de boot werd ik de eerste nacht, bij gebrek aan andere hutten, in m'n eentje in de honeymoon suite gestopt. TV, video, een hifi installatie, eigen douche en toilet, dubbel bed...... niet slecht. Lang niet slecht. Helaas moest ik de volgende dag naar een normale hut toe. Omdat het weer fantastisch was hebben we met een hele groep op het zonnedek getukt, nadat er tot in de kleine uurtjes nog een jamsessie gehouden was.
Op een gegeven moment waren de oefeningen afgelopen en bij het aan boord klimmen was er een duiker in paniek, een instrukteur. We dachten dat het einde oefening was. Niet dus. Op weg naar hem, ging hij kopje onder en hij moest weer gekontroleerd omhoog gebracht worden. Toen ik hem onder zag gaan hoopte ik dat hij wel in de gaten had dat hij boven het territorium van een Trigger Fish zat. Deze vissen bewaken hun territorium behoorlijk agressief door de indringers te bijten. En als je die tanden van die vis ziet, dan laat je een instrukteur die in die denkbeeldige kegel van die vis zwemt, daar wel op eigen kracht uitkomen! Hij had het gevaar gelukkig wel gezien, dus de oefening kon succesvol worden afgerond. Tijdens een nachtduik hebben we nog het een en ander in scene gezet, want je wilt zoveel mogelijk oefenen nietwaar. Aan het einde van deze duik kreeg mijn buddy een hartaanval onderwater. Vrij makkelijke oefening, want hartmassage is niet mogelijk in of onderwater. Ik heb haar veilig naar de boot gebracht. Ze maakt het weer goed inmiddels......
Op donderdag was alle pret aan boord van de Ocean Quest afgelopen en zijn we weer naar Cairns gevaren. Bij Cock & Bull hebben we (o.a. Kevin (instrukteur), Gerhard, Michael (allebei Rescue), Marcus, Kerstin en Lindsay (Advanced Course)) 's avonds ons afsluitdiner gehad compleet met de 'Out of beer' oefening en een fles vodka. Behoorlijk happy naar de Woolshed gegaan en daar de avond afgerond.
Maandag de 23e begin ik aan de Dive Master course. Na afloop van die cursus kan Deep Sea Divers Den een tocht regelen waar je gelijk als Dive Master aan het werk gaat. Het is een tocht naar de Coral Sea (Zee ten noord-oosten van Cairns). Shark feeding is een van de hoogtepunten van die tocht.
Terug naar boven