Make your own free website on Tripod.com
Augustus
Op zaterdag 1 augustus heb ik Flyn's Grave, Simpsons Gap en Standley's Chasm bezocht. Allemaal in de buurt van The Alice.
Een paar dagen liep ik met een griepje rond. Ik sliep in de auto achter het hostel. Dat wil zeggen gratis slapen en toch de faciliteiten van het hostel. Way to go low budget! De één na laatste nacht echter werd er om 1:30 in de morgen op mijn raampje getikt. Security guard. Hij vertelde me dat ik daar niet mocht staan en dat ik moest vertrekken. Ik met m'n zieke slaperige hoofd even geakteerd met als resultaat dat ik niet onmiddelijk hoefde te vertrekken. Gelukkig. De laatste dag heb ik toch maar in het hostel geslapen voor het gemak.
Toen Gail terug kwam van de safari was ze enigszins verbaasd dat ik er nog was. Ze wilde nog steeds naar Darwin, dus dat was geregeld. Maandag de 3e ben ik met haar richting Darwin vertrokken. Bij Devil's Marbles gestopt. Onderweg stikte het trouwens van de termietenheuvels, welke een paar meter hoog zijn. De hoogste zijn rond de 5 meter! De volgende dag hebben we gezwommen in Mataranka, hier is namelijk een warmwaterbron. Toen we daar aankwamen meende ik enorm veel vogels te horen. Bleek dat het er stikte van de vleermuizen. Yikes!
Woensdag 5 augustus zijn we in Darwin aangekomen. Gail had al geboekt in het YHA hostel (beste in Darwin), maar helaas kon ik daar niet meer terecht. Vol. Alle hostels zitten zo'n beetje in Mitchell St., dus ik heb me verderop maar ingecheckt. 's Avonds zijn we naar Sizzlers gegaan om weer even de voorraad vitaminen op peil te brengen. Daarna zijn we naar de film 6 days, 7 nights, met o.a. Harrison Ford, gegaan. Slechte film.
Terwijl Gail weer op een paar daagse tocht ging, ben ik maar naar werk gaan zoeken. Verschil moet er zijn hè. Al vrij snel had ik een advertentie van werk op een bananenfarm te pakken. Een telefoontje, interview die middag, tata... werk. Maandag beginnen. Dat ging wel erg makkelijk.
's Avonds liep Marja van der Have me tegen het lijf, een vriendin van de middelbare school. We zijn met een groep, waaronder Orla, een vriendin van Marja, die avond naar de Kakadu bar gegaan. Vrijdag hebben we een bakdagje aan het strand gehad, je wilt ook een beetje verkleuren nu en dan natuurlijk. Halverwege kwam een kamergenote uit de lucht vallen. Niks gebroken hoor, gewoon een tandemsprong.
Aan het 't einde van de dag was het weer tijd voor een filmpje: Sliding doors. Aanrader. Op zaterdag zijn Orla, Marja, Frankie en ik naar Litchfield NP gegaan. Hier hadden ze een ander soort termieten die wat richtingsgevoeliger waren, hun huisjes heten magnetic termite mounds en staan allemaal parallel aan elkaar. In dat park zijn aardig wat mogelijkheden om te zwemmen, echt te gek. De leguanen zwemmen d'r trouwens ook vrij rond. Op weg naar de Lost City waren er wat stukken waarbij ik voor m'n banden vreesde, maar het viel allemaal nog mee gelukkig. De Lost City bestond uit bijzondere steenformaties.
Marja is zondagochtend vertrokken en Frankie, Orla en ik zijn naar Berry Springs gereden, nadat we de Crocodile farm bezocht hadden. De croc die in de Crocodile Dundee film speelde , Burt Reynolds heet 'ie, was er ook te bewonderen. Het voeren van de crocs was behoorlijk ranzig trouwens. Vooral toen een kip openknapte en je de ingewanden weg zag vliegen. Als je geen respect voor ze had, dan had je dat nu wel.
's Avonds ontmoette ik Gail weer, en samen met Orla en Frankie zijn we weer naar de Kakadu bar gegaan.
Maandag de 10e ben ik begonnen op de bananen farm. Trashing en Hook knifing. Zwaar werk in de hitte. Ik kampeer ongeveer 30 km vanf de farm, precies halverwege Darwin en the farm. Elke ochtend haalt Matt, de voorman, ons met het busje op, dat scheelt weer een hoop aan benzine. Op de camping in Coolalinga staan nog meer bananen ploeteraars. Gezellige boel.
Coolalinga is echt een stad waar van alles gebeurt . Na het werk spelen we regelmatig een potje 'touch' (Football zonder tackles). De hamburgertent aan de overkant van de weg, The Eighteen Mile Mango Tree, draait overuren, aangezien we na al die aktiviteiten meestal niet veel zin hebben om te koken. Burt en Brendan hebben de grootste tent, kompleet met tafel en sofa, dus dat hebben we als onze stamkroeg gebombardeerd.
Toen ik vrijdag de 21e mijn post op ging halen sprong ik een gat in de lucht toen ik zag hoeveel post ik had. Het was alweer een tijdje geleden, maar het was bijna onwaarschijnlijk veel te noemen! Bij het lezen van de eerste brief, één of ander groupcertificate van werk dat ik Sydney gedaan zou hebben, kreeg ik een beetje een vraagteken op mijn gezicht. Ik was wel in Sydney geweest, maar daar had ik niet gewerkt! Begin van de reis hè, dan heb je nog wat centen. Volgende brief maar geopend. Daar zat een machtigingsformulier in dat ik moest tekenen. Hmmm. Van de bijgevoegde brief werd ik ook al niet veel wijzer:'Hallo Sander, onze vakantie in Frankrijk was fantastisch. We zijn met de boot....' Ehhh.....Die brief kon dus niet van mijn ouders zijn. Die waren gewoon op Shetland volgens mijn laatste informatie en hebben ook geen boot...... De rest van de post was wel herkenbaar voor mij. Bij een tweede blik op de adressticker zag ik dat de naam onder de adressticker Sander van der Ven was! Die post heb ik dus maar weer terug naar de afzender gestuurd. Ik vermoed dat Sander van der Ven rond dezelfde tijd in Darwin was. Ik had het geluk dat ik m'n post wat eerder opgehaald had, anders had ik helemaal niets gehad.
's Avonds kwamen Tony en Roy, ook bananenfarmploeteraars. Tony had een gitaar meegenomen dus dat werd weer eens ouderwets jammen met een biertje!
Op zaterdag de 22e was er een eclips te zien, ik dus gelijk wat overbelichte negatieven overelkaar gelegd en kijken hè. Alex die de krant erbij had gepakt las vrolijk hardop voor dat je om de eclips te zien geen zonnebril of overbelichte negatieven moest gebruiken...... Hoewel dat mijns inziens wel het beste resultaat opleverd. Maargoed met een stuk karton met een piepklein gaatje en een wit vel papier als projectiescherm wilde het ook wel.
Van het werk op de bananenfarm werd ik niet veel rijker, maar ik had al wel genoeg gespaard om naar Cairns te kunnen. M'n medepassgiers had ik ook al bijelkaar gesprokkeld, dus ik was eigenlijk klaar om te vertrekken. Voor $11 per uur blijf je niet langer dan noodzakelijk, nietwaar? Op mijn eerste vrije dag na de bananenfarm kwam Kyle vertellen wat voor wereldbaan'ie had. Achtien dollar per uur voor een beetje schilderen in de schaduw! Ik vroeg dus gelijk aan hem of ze nog meer mensen nodig hadden. Ja dus. Change of plans! Ik blijf nog even in de Darwin area. Het was een baantje dat 10 dagen duurde, maar met 10 uur per dag tegen $18 per uur en slechts 20% tax i.p.v. de gebruikelijke 29% tikte dat lekker aan.
Op zondagavond ben ik met Kelly, ook van het caravanpark, naar de Mindell Beach markets in Darwin gegaan, daar liep ik tegen Aya, een Japannertje op. Ik had haar voor het eerst ontmoet in het Exford Hotel in Melbourne. Ik vertelde haar dat ik net ook een glimps van haar vriendin Yuka had opgevangen. Bleek dat ze helemaal niet wist dat Yuka hier ook was, dus ze vroeg gelijk:'Waar dan!'. En voordat ik het wist liep ik met een schreeuwend Japannertje aan de hand naar Yuka te zoeken. Yuka hebben we helaas niet meer gevonden, maar 't was wel grappig.
Films: 6 Days, 7 nights, Sliding Doors, Dark City, Crackers en Shooting fish.
Terug naar boven